تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ١٦٧

اشعار

به بزم باده‌نوشى وعدهء هم مشربى دارم * كه عذر پاك دانا نيست بدتر از گناه اينجا

به صد حسرت ز كويش پا كشم « 1 » ليكن از اين حيرت * چو دود شمع خاموش است سرگردان نگاه اينجا

براى پرده‌پوشى كس چه دست و پا زند اشرف * به ديوانى كه از اعضاى خود باشد گواه اينجا

و له

جلوهء نازش رسايى داد بيداد مرا * كوه تمكينش دو بالا كرد فرياد مرا

كى شود آزاد از زلف گره گيرش كسى * دانهء زنجير در دام است صياد مرا

و له

حرف دوزخ چه زنى بزم شراب است اينجا * پاك ز آتش نبود عالم آب است اينجا

برگ‌برگ چمن عيش نشاطانگيز است * عرق از هرچه بگيرند شراب است اينجا

ايضا

با « 2 » خط ساغرم رنگ از خون بط ندارد * گويا ز خشكسالى بغداد شط ندارد

ديوان سرنوشتم چون نسخه‌هاى اصلى * هرچند بد نوشت است « 3 » اما غلط ندارد

و له

ز كلفت بس كه عالم خاطر مأنوس را ماند * جلاجل بر دف « 4 » مطرب كف افسوس را ماند

نمايم « 5 » از لباس پيكرت كام نظر حاصل * قباى تن نمايت جامهء فانوس را ماند

( 1 ) . به صد حسرت ز كويش بازگشتم ليكن از حيرت . ( 2 ) . تا خط ساغرم . در هر صورت وزن و معنى مصرع مغشوش است . ( 3 ) . هرچند بد نوشت است ليكن غلط ندارد . ( 4 ) . جلاجل در كف مطرب كف افسوس را ماند . ( 5 ) . نمايم در لباس از پيكرت كام نظر حاصل .