تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ١٥٧

30

ايضا

افسوس كه مانند حناى كف رنگين * آگاه نشد كس ز بهار و ز خزانم

در خانهء خود چون قلم از دست تو امشب * من ياد ندارم كه چه آمد به زبانم

و له

صبحدم در پاى خم آمد مرا مينا به سنگ * در چنين روزى نيايد هيچ‌كس را پا به سنگ

و له

اهل دل كى ز پى سلطنت و جاه رود * كيست كز تخت فرود آيد و در چاه رود

بس كه هر عضو « 1 » شد از عضو دگر شيرين‌تر * بخيه چون مور به زخم ستمت راه رود

30

30 مرحوم ميرنجات

اسم شريفش [ ميرعبد العال « 2 » ] و از سادات كهكيلويه فارس بود . موطن آن جامع المحاسن اصفهان و انجمن دوستان را گل هميشه بهار و عالم از نكهت خلقش گلزار « 3 » از كمال اشتهار و ظهور آثار از شرح احوال و اطوار مستغنى است . انيسى بىسهيم و نديمى عديم النّظير بود و در انشا ماهر و به غايت نيكو مىنوشت .

شعرش از جودت و لطافت و اسلوبش از غرابت افسانهء روزگار است . شبى در

( 1 ) . بسكه هر عضوى از عضو دگر شيرين‌تر . ( 2 ) . اسم شريفش ميرعبد العال . در نسخه « ت » عبد المعالى ذكر شده است . ( 3 ) . حرف « ز » همه‌جا در نسخه « پ » « ذ » نوشته شده است . مثل همين كلمهء گلذار .