تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ١٤٤

[ ابيات ]

و له

ره مده در خط مشكين شانهء شمشاد را * نيست حاجت حكّ و اصلاحى خط استاد را

چرخ را آرامگاه عافيت پنداشتم * آشيان كردم تصوّر خانهء صيّاد را

و له

الهى جلوه ده در ديده‌اش حيرانى ما را * به گوشش آشنا كن نالهء پنهانى ما را

ز بى قدرى به وصل او گرم لايق نمىدانى * به خاك آستانش روى ده پيشانى ما را

و له

[ اگر « 1 » ] نالم ز زخم خار در پا رفته نامردم * ولى در زير پاى من شكست اين مىكند دردم

و له

چه غم گر تلخ شد چون زهر بر لب جان شيرينم * و ليكن چون به كام دشمنانم مىكشد اينم

ايضا

افسوس مىخورم ز غم روزگار خويش * بر آسياى دست نهادم مدار خويش

و له

خوردند باز با چشم از رشك مردمانم * با آنكه توتيا كرد درد تو استخوانم

و له

هرچند كه خود گم شده‌ام راه نمايم * در قافلهء عشق تو آوازِ درايم

( 1 ) . اگر . در نسخه « ت » گر آمده است .