تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ١٠٤

مرثيه

آن نيّر تابنده چو از ديده نهان شد * نور خرد از انفس و آفاق برافتاد

تا باد مراد نفسش بست در فيض * كشتى سلامت‌طلبان در خطر افتاد

ديگر كه تواند چمن‌آرايى دانش * نخل طلب اهل هنر از ثمر افتاد

داغ عجبى از جگر سوخته گل كرد * شور عجبى دلشدگان را به سر افتاد

[ در ماتم او قلزم توفان‌زده شد * هر قطره كه از دامن مژگان تر افتاد ] « 1 »

نامى كه فرح‌بخش دل و روح و روان بود * از گردش دوران به لب نوحه‌گر افتاد

روحش به عروج ملكى بال‌گشا شد * با همتش اين تنگ فضا مختصر افتاد

مىخواست سپهبد صف انوار مجرد * اين قرعه به آن زبدهء نوع بشر افتاد

از ما حضر تلخ جهان كام فروشست * اين طوطى اعجاز بيان در شكر افتاد

شور عجبى از جگر خاك بلند است * اين واقعهء صعب قيامت اثر افتاد

منه

رفتى تو و آشفته دماغست دل ما * خون باده و غم نقل و اياغست دل ما

* * *

افسوس كه شاهنشه ايوان سخن « 2 » رفت * ويرانى نظم است كه سلطان سخن رفت

كو خضر و سكندر كه به صد نوحه بگريند * در خاك فرو چشمهء حيوان سخن رفت

معنى شد و شيرازهء جمعيت دلها * از سلسلهء زلف پريشان سخن رفت

از دست غمش صفحه اشعار حنائى است * اشك جگرى بس كه ز مژگان سخن رفت

( 1 ) . اين بيت در نسخهء « ت » نيامده است . ( 2 ) . شاهنشه دوران .