تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٩٩

[ 59 ] [ قزلباش خان اميد همدانى ]

بالاى كسى بلاى جان شد * بالاتر از اين چه مىتوان شد

بوديم به دوستيش خرسند * آن نيز نصيب دشمنان شد

* * *

بوسهء او از مى شب در گلويم سرمه ريخت * ور نه با لعل خموشش گفتگو بسيار بود

* * *

هميشه در بغل گل‌رخان بود جايش * چو شبنم آنكه در اين باغ آبرو دارد

* * *

سرو من چون به چمن دلبرى آغاز كند * غنچهء گل عوض چشم دهن باز كند

* * *

ديده گريان مىشود از دل چو آهى مىكشم * آرى آرى راست باشد باد باران آورد

* * *

به هواى تو همچو شمع سحر * جان بر لب رسيده‌اى داريم

* * *

نه از جفاى فلك پر ز داغ گشته تنم * تمام چشم شدم تا تو را نظاره كنم

* * *

به ياد گل‌عذارى صبحدم سوى چمن رفتم * چو شبنم ديده‌اى واكردم و از خويشتن رفتم

* * *

اگرچه از نظر افتاده‌ام چو اشك ، ولى * هنوز چشم نگاهى كه داشتم ، دارم

* * *