تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٩٥

[ 59 ] [ قزلباش خان اميد همدانى ]

سرگذشت ما ز فرهاد است شيرين‌تر ، ولى * گوش سنگين تو نشنيد آخر اين افسانه را

* * *

همچو بلبل هميشه نالانيم * اين بود منصب هزارى ما

* * *

هرگز ز حرف نشد آشنا لبش * اى كاش بشنود سخنى از زبان ما

* * *

مكن ز گريهء مستانه منعم ، اى ساقى ! * شكسته است چو دل شيشه در كنار مرا

به رنگ سرمه كه در چشم كور بىقدر است * كسى به هيچ نگيرد در اين ديار مرا

* * *

مردم از مژگان به سيل اشك ما پى برده‌اند * مىشناسد هركسى خاشاك طوفان ديده را

پيش آن غارتگر جان ، دل ندارد قيمتى * راهزن كى قدر داند گوهر دزديده را

* * *

به خاك و خون نشاندى همچو گل ما را در اين گلشن * شعار خويش كردى تا چو شبنم بىوفايى را

* * *

نه همين ناله به گوش تو گران مىآيد * نى كه از همدمى ما شده فريادى ما

* * *