تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٩١

[ 57 ] [ فقير اللّه آفرين ]

ز پا افتادگان باشد مدد گم‌كرده‌راهان را * كه از نقش قدم گردد سراغ كاروان پيدا

* * *

اوج عزّت يافت با ما تيره‌روزان هركه ساخت * از طفيل سرمه جا در ديده باشد ميل را

* * *

از هجوم جلوه چون خورشيد روپوش خود است * شيشهء اين باده پندارى كف جود خود است

* * *

ديوانگى و مستى از بوى تو مىخيزد * هر فتنه كه مىخيزد ، از كوى تو مىخيزد

* * *

ستم بر زيردستان مرد سركش را خطر دارد * فلك را شيوهء عاجزكشى زير و زبر دارد

* * *

صحراى طلب كاغذ آتش‌زده ديدم * هر سوخته جان دامن وحشت به كمر بود

* * *

پيچيده است نور نظرهاى عاشقان * چون تار عنكبوت بر آن بام و در هنوز

* * *

زكات گنج بىپايان خوبى ، بوسه‌اى زان لب * اگر دايم نباشد ، گاه‌گاهى آرزو دارم

* * *

آن سبكبارم كه در راه فنا چون گردباد * اتّفاقم هركجا افتاد ، منزل مىكنم

* * *