تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٨٨

[ 513 ] [ مولوى ميران محيى الدّين واقف ]

شب كه بىروى تو ساقى باده را در جام ريخت * آتش سوزان به كام اين دل ناكام ريخت

خنده‌اى كردى كه صبح صادق از وى رو نمود * زلف عنبرفام بگشادى كه طرح شام ريخت

* * *

خبر سوزش دل ، يار چو پرسد ، قاصد ! * آتش تيز بينداز بر انبان نمك

* * *

به‌سان شمع و خورشيد است طرز يار و حال من * كه او در جلوه سرگرم است و من سوى عدم كوشم

* * *

چون حبابم نيست غير از نشئهء صهباى وصل * مىبرد از خود مرا يك جنبش مستانه‌ام