تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٨٤

[ 512 ] [ سيّد ابو طيّب خان والاى مدراسى ]

ز بس يك دشت مجنون‌اند پامال سمند او * سزد گر حلقهء چشم پرى گويم ركابش را

نمىدانم چه افسون است نيرنگ محبّت را ؟ * دوچار خويش گرديدم چو واكردم نقابش را

نمىدانم كه زد ناخن به دل ، يا رب ! كه مىبينم * خروشان همچو تار ساز موج اضطرابش را

* * *

به سايل از تواضع پيش مىآيد كريم اوّل * مرا اين نكته روشن شد ز خم گرديدن مينا

* * *

كرد تا عشق لب لعل تو مبهوت مرا * همچو ياقوت بود خون جگر قوت مرا

* * *

زلف پيچان كسى چون ياد مىآيد مرا * همچو قليان از دلم فرياد مىآيد مرا

* * *

ز خال پرعرق خونم بود از خط دميدن‌ها * كه تخم سبزه مىرويد ، بلى ، از نم رسيدن‌ها

* * *

كجا آهوى چشم مهوشان رامم شود ، و الا ! ؟ * كه مىگردد ز چشمم چون نگه محو رسيدن‌ها

* * *

مىكند موج تبسّم جلوه بر لعل لبش * همچو آن موجى كه مىگردد هويدا در شراب

* * *