تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٧٥

[ 508 ] [ شيخ نور الدّين واقف لاهورى ]

ندارد بهره از هستى سر مو آن كمر ، ور نه * نمىماندى نهان از ديدهء باريك‌بين من

* * *

چو بست غمزهء آن شوخ شست بر دل من * هزار ناوك كارى نشست بر دل من

* * *

صبح چون بىپرده شد ، بر خويشتن لرزد چراغ * ديدنى دارد ز رويت اضطراب چشم من

* * *

يار را از شكوه كردم خصم جان خويشتن * سوختم چون شمع ياران از زبان خويشتن

* * *

هر غنچه بشكفت الّا دل من * اى وا دل من ! اى وا دل من !

* * *

هرچند كه راندى ، ز حريم تو نرفتم * اى من سگ كوى تو ! وفادارى من بين

* * *

جذبهء حسن قيامت كشش حسن بلاست * مىبرد عاقبت از دست عنان من و تو

* * *

دل من مىرود آن دم كه گرديدم اسير او * گريبان چاك چون سوفار در دنبال تير او

* * *

سايه‌اى بر من فكن ، اى سرو ناز ! * چون مرا با خاك يكسان كرده‌اى

* * *

رفتم ز خويش ، مژدهء وصلت شنيده دوش * چون آمدم به خويش ، شنيدم نيامدى

* * *