تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٧٣

[ 508 ] [ شيخ نور الدّين واقف لاهورى ]

ز مشت خاك من گر بعد مردن گرد برخيزد * به رنگ كهربايى سوده از غم زرد برخيزد

* * *

نى همين سررشته كم كرده است آهم زير اشك * همچو تار سبحه پنهان شد نگاهم زير اشك

* * *

روز ازل كه گشت غمت آشناى دل * دل مبتلاى غم شده ، غم مبتلاى دل

همچون سپند پيش تو ، اى مختصرپسند ! * در ناله‌اى تمام كنم مدّعاى دل

* * *

خواهم كه يك شب گريه‌اى در پاى ديوارش كنم * شورى به عالم افكنم از خواب بيدارش كنم

* * *

از ياد قامت تو چو آب روان به باغ * خود را به پاى سرو كشيدم ، گريستم

* * *

جور كم كن ، محتسب ! نازك‌دلم همچون حباب * شيشه‌ام گر بشكنى ، پر مىشود پيمانه‌ام

* * *

مگر خواهم شدن پابستهء زنجير گيسويى * كه من خود را به خواب امشب گرفتار بلا ديدم

* * *

دهن‌دريدگى زخم و شوخ‌چشمى داغ * شده است موجب رسواييم ، چه چاره كنم ؟

* * *