تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٧

[ 36 ] [ ميرزا جلال اسير ]

سراپا ديده شد آيينهء دل * كه حيران سراپاى تو باشد

* * *

غبار من اسير از سركشى بر خاك ننشيند * مگر در سر هواى سرو بالاى كسى دارم

* * *

آيينه‌خاطريم ز تأثير عشق پاك * جوياى وصل روى تو در خانهء خوديم

* * *

چه بخت آنكه گل گفتگو توانم چيد * همين بس است كه در سايهء نگاه توام

* * *

حيرت ز بىزبانى من روشناس شد * رسواى عالم از غم پنهانى خودم

* * *

چون به يادت نفسى سرد كشم ، آب شوم * بس‌كه از هستى خود بىتو خجالت دارم

* * *

از كاسهء شكسته نخيزد صدا درست * احوال ما مپرس كه ما دل‌شكسته‌ايم

* * *

ز بس در عشق شد حرف خموشى روزگار من * نفس در خاك مىدزدد پس از مردن غبار من

* * *

گشتم غبار و از سر كويش نمىروم * ديگر چه خاك بر سر طاقت كند كسى

رباعى

از گرمى سينه‌ام نفس مىسوزد * بر نالهء زار من جرس مىسوزد