تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٦

[ 36 ] [ ميرزا جلال اسير ]

باد اجل از پا افتاد . اين چند بيت از خيالات متين اوست :

چمن جلوه كن غبار مرا * سبز كن باغ انتظار مرا

خنده مىآيدم چو مىپرسى * سبب گريه‌هاى زار مرا

* * *

مىتوان شعلهء خورشيد ز خاكم افروخت * حسرت داغ كسى شمع مزار است مرا

* * *

رخصت كشتنم بده نرگس كم‌نگاه را * يا مكن آشناى دلگرمى گاه‌گاه را

* * *

جنون كو تا نثار دل كنم آشفته‌رايى را ؟ * ز عريانى لباس تازه بخشم خودنمايى را

* * *

سيلاب عشق خاك وجودم به باد داد * گردى كه بر دل از غم او بود ، برنخاست

* * *

عالم شكارگاه دو چشم سياه اوست * هرجا كه مىروم سر تير نگاه اوست

* * *

هزار عذر به يك خلف وعده دارد ، آه ! * چه خاك‌ها به سر انتظار مىريزد

* * *

گفتم كه نگاه كن ، خدا را * گفتا كه خدا نگاه دارد

* * *

به خوابم آمد و پنهان زد آتشى به دلم * چراغ بخت اسيران به خواب مىسوزد

نهفته در بغل موج عكس روى تو را * دلم به ساده‌دلىهاى آب مىسوزد

* * *