تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٥٧

[ 499 ] [ ميرزا طاهر وحيد قزوينى ]

دوش حرف از ساقى و نقل و مى و ساغر گذشت * ريخت چندان اشك از چشمم كه آب از سر گذشت

* * *

يك شرر از شعلهء شوقم به پيرى كم نشد * تا سحر شمع كسى غير از چراغ ما نسوخت

* * *

چه بلايى تو كه از شوق خراميدن تو * جاده چون رگ به تن خاك طپيدن گيرد

* * *

ز جمع مال ندانم نشاط ممسك چيست ؟ * كه همچو كيسه زر از بهر ديگرى دارد

* * *

نور معشوق ازل در دلم از يار افتاد * عكس خورشيد ز آيينه به ديوار افتاد

* * *

كار بهتر شود آن دم كه بتر مىگردد * سخت چون شد گره قطره ، گهر مىگردد

* * *

به زرپاشى بود مشهور خورشيد جهان ، امّا * زر پاشيده را پيوسته در دامان خود دارد

* * *

چون نماز عصر غربت‌زادگان راه عشق * با وجود ناتمامىها ، قبول درگهند

* * *

كى كسى پنهان تواند شد ز دست‌انداز مرگ * شمع كافوريست در دست اجل موى سپيد

* * *