تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٥٦

[ 499 ] [ ميرزا طاهر وحيد قزوينى ]

برآمد . اين چند بيت از كلام نزاكت انضمام اوست :

بس‌كه ضعف ناتوانىها فكند از پا مرا * گر پرد از چهره رنگم ، مىبرد از جا مرا

* * *

بر ميوهء رسيده زدن سنگ ، ابلهى است * زنهار از سؤال مرنجان كريم را

* * *

ز فانوس گلى نتوان فروغ شمع را ديدن * چو بنشيند غبار چشم ، نور جان شود پيدا

* * *

وحشتم بست به زنجير و به صيّاد سپرد * نفس صيد چو در سينه بپيچد ، دام است

* * *

آبرو يك قطرهء آب است ، چون از چهره ريخت * پايهء ايوان عزّت را كم از سيلاب نيست

* * *

چو غنچه‌ام لب خونين ز شكوه دوخته است * به رنگ لاله بهارم هميشه سوخته است

* * *

دل درون سينهء من از هجوم غم شكست * شورش مستان بزم اين شيشه را از هم شكست

* * *

مىبرد آخر تو را خواب عدم ، هشيار باش ! * آمدورفت نفس‌ها جنبش گهواره است

* * *