تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٤٩

[ 494 ] [ مولانا وحشى بافقى كرمانى ]

اى از تو سرخ گشته به خون رنگ زرد ما * ما را ز درد كشته و فارغ ز درد ما

* * *

خانه پر بود از متاع صبر اين ديوانه را * سوخت عشق خانه‌سوز اوّل متاع خانه را

* * *

خيز و به ناز جلوه ده قامت دلنواز را * چون قد خود بلند كن پايهء قدر ناز را

* * *

تو به من گذار ، وحشى ! كه غم تو را بگويم * كه تو در حجاب عشقى ، ز تو گفتگو نيايد

* * *

دلى كز عشق گردد گرم ، افسردن نمىداند * چراغى را كه اين آتش بود مردن نمىداند

* * *

دعاهاى سحر گويند مىدارد اثر ، آرى * اثر مىدارد امّا كى شب عاشق سحر دارد ؟

* * *

ز هجران مردم و بر سر نديدم * كسى را غير سنگ تربت خويش

* * *

گرچه كردم ذوق‌ها از آشنايىهاى او * انتقام از من كشيد آخر جدايىهاى او

* * *

مىخواست فلك كه تلخ‌كامم بكشد * ناكرده مى طرب به جامم بكشد

بسپرد به شحنهء فراق تو مرا * تا او به عقوبت تمامم بكشد

مسدّس تركيب

اى گل تازه ! كه بويى ز وفا نيست تو را * خبر از سرزنش خار جفا نيست تو را

رحم بر بلبل بىبرگ و نوا نيست تو را * التفاتى به اسيران بلا نيست تو را