تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٣١

[ 477 ] [ مولانا نظيرى نيشابورى ]

خود از محبّت جانان به خود حسد دارم * ز رشك غير كنون برگذشته كار مرا

* * *

شرم مىآيد ز قاصد طفل محجوب مرا * بر سر راهش بيندازيد مكتوب مرا

* * *

دلا ! سيلاب خون را از شكاف سينه بيرون ده * كه امشب سوده‌ام بر ديده خاك آستانش را

* * *

از پى آشوب من در زلف دارد شانه را * شورش زنجير در شور آورد ديوانه را

حسن بنياد محبّت در پريشانى نهاد * تا نشورد خاك را دهقان ، نريزد دانه را

عشق كامل نيست تا در بند مال و مسكنى * آن زمان آتش علم گردد كه سوزد خانه را

* * *

جرم من است پيش تو ، گر قدر من كم است * خود كرده‌ام پسند خريدار خويش را

* * *

ز خار خار محبّت دل تو را چه خبر ؟ * كه گل به جيب نگنجد قباى تنگ تو را

* * *

هركه را دل از درون شاد است ، با بيرون چه كار ؟ * شمع را خلوت نگهبان است و صحرا دشمن است

* * *

تلخ است بىتو عمر نظيرى ، چه زندگى است ؟ * بيمار را كه بر سر بالين چراغ نيست

* * *