تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٧٠٤

[ 457 ] [ مولوى شاه عبد القادر مهربان فخرى نيشابورى ]

چمنستان وجد و حال برگ و بار نظارت بىاندازه . مدّتى به وسادهء هدايت و ارشاد نشست و كمر به تعليم و تربيت طالبان بست .

اواخر مائة ثانى عشر پرتو افادت بر مدراس انداخته و سكنهء آن ديار را به علوم ظاهرى و باطنى مستفيض ساخته . نوّاب والاجاه جنّت آرامگاه نظر به علوّ مرتبت او كمال تعظيم و تكريمش مىنمود و به حسن اعتقاد نسبت به ذات شريفش همواره مراعات شايسته مىفرمود . آخر كار در سنهء اربع و مأتين و ألف به جنّت المأوى آرميده و در خانقاه خود واقع در ميلاپور كه از متعلّقات مدراس است ، آسوده گرديد . صاحب ديوان است و تصنيفات كثيره در علم تصوّف دارد . اين چند بيت از كلام پاكيزهء اوست :

خستهء آن گردش چشمم ، مكش زحمت ، طبيب ! * مىتوان كردن شبى گرد سرش قربان مرا

رنگ زردم بعد مردن داد تأثير نشاط * كرد در خواب عدم اين زعفران خندان مرا

* * *

خلل در فضل احمد كى ز تقديم رسل آيد * كه موسم آخر هنگام باران است نيسان را

* * *

پريشان مىشود هركس كه دارد فكر تعبيرش * نمىدانم سر زلف كه را ديدم به خواب امشب ؟

* * *

وصف رخسار كه ، يا رب ! صفحه را گلزار كرد * كز حرير خامه مىآيد نواى عندليب ؟

* * *