تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦٧٣

[ 437 ] [ ميرزا محمّد على ماهر اكبرآبادى ]

بوى گلاب از نگهش مىتوان شميد * چشمى كه همچو غنچه به روى تو واشود

* * *

آنكه پاس خاطر ما دارد ، آزار است و بس * و آنكه دارد شوق پابوسى ما ، خار است و بس

* * *

دل‌بستهء طراوت گلزار خويش باش * كم نيستى ز غنچه ، گرفتار خويش باش

* * *

هركسى از باغ حسنش گل به دامان كرد و من * زين چمن چون شمع آتش در گريبان ريختم

* * *

به خطّ عارضش ازبس‌كه پيچيدم ز جا رفتم * از اين گلشن غبارآلوده چون باد صبا رفتم

* * *

از هيچ‌كس غبار غمى نيست بر دلم * مانند غنچه خود گره خاطر خودم

* * *

از انتظار ديدن صيّاد خويشتن * داريم همچو دام به ره صد هزار چشم

* * *

به‌جز بخت سيه نامد كسى ديگر به كار من * به رنگ لاله داغ دل بود آيينه‌دار من

جامع فنون متواتر ميرزا محمّد على ماهر ، كه اصلش از اكبرآباد است ، به مهارت