تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦٣٥

[ 407 ] [ ابو طالب كليم همدانى ]

پادشاه خوشوقت گشته ، همين بيت را در جواب نگاشت و كليم را به زر سنجيد .

آخر كار در كشمير كه منزوى بود ، در سنهء احدى و ستّين و ألف راهى دار آخرت گرديد و به پهلوى قبر محمّد قلى سليم منزل گزيد . غنى كشميرى تاريخ وفاتش در نيم مصرعه يافته :

« طور معنى بود روشن از كليم »

از كلام بلاغت نظام اوست :

خدايا رنگ تأثيرى كرامت كن فغانم را * به موج اشك بلبل آب ده تيغ زبانم را

* * *

حديث زلف تو از دل به لب چو مىآيد * به‌سان خامه سيه مىكند زبان مرا

* * *

جز حرف عشق سراسر بيان ما * چون شمع يك‌سخن گذرد بر زبان ما

* * *

بىكسانيم ، گذارى به سر ما كه كند ؟ * مگر از گريه گهى بگذرد آب از سر ما

* * *

ز تيغش چاك شد دل چون نهان سازم غم او را * گريبان پاره شد گل را ، كجا پنهان كند بو را ؟

* * *

هيچ دلسوزى نداند چارهء كار مرا * شمع بگريزد اگر بيند شب تار مرا

* * *

بر سبزهء نوخيز خطت مىنگرد زلف * ز آن‌سان كه به حسرت نگرد پير ، جوان را

* * *