تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦٣٣

[ 406 ] [ محمّد قاسم كاهى بخارايى ]

سرخوشم از جام عشق و فارغم از محتسب * من نه آن رندم كه باشد از كسى پروا مرا

* * *

كى توانم از تماشاى قد جانان گذشت * راست مىگويم سخن از راستى نتوان گذشت

* * *

چون ز عكس عارضت آيينه برگ گل شود * گر در آن آيينه طوطى بنگرد ، بلبل شود

* * *

كاهى ! به گوش زنده‌دلان نغمه‌اى رسان * ز آن پيشتر كه بانگ برآيد ، فلان نماند

* * *

نپندارى كه عاشق از جفا بر دل غمى دارد * وفا هرچند خوش باشد ، جفا هم عالمى دارد

* * *

بلبل اگر نمرد ز خار جفاى گل * بهر چه شد بنفشه به گلشن كبودپوش

* * *

در ملاحت‌هاى خطوخال آن لب نيست شك * هرچه در كان نمك افتد ، شود آخر نمك

* * *

تا ز مستى چاك كردى در گلستان پيرهن * غنچه را چاك گريبان تا به دامان يافتم

* * *