تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦٢١

[ 402 ] [ محمّد قدرت اللّه گوپاموى ]

تو را گذر چو سحرگه سوى چمن افتاد * شرر ز رشك تو گل را به پيرهن افتاد

* * *

نمىدارد دلم كز ياد يوسف‌طلعتى ، يا رب ! * چرا واديدهء حسرت به راه كاروان دارد

* * *

پامال مكن خاك مرا بعد هلاكم * شايد كه نهانى شررى داشته باشد

* * *

ناوكش سينهء بىكينه هدف كرد آخر * نقد جانى كه مرا بود ، تلف كرد آخر

شور آوارگيم برده سبق بر مجنون * زنده ديوانهء من نام سلف كرد آخر

از صفاى رخ زيباى تو افتاد چو عكس * از دم سرد خود آيينه كلف كرد آخر

* * *

من نمىدانم چه آتش امشبم در جان گرفت * كز بن هر مو همىريزد شرارم همچو شمع

* * *

در ياد چشم مست تو ، اى نور ديده‌ها ! * از ديده خون ناب چو صهبا گريستم

* * *

تراوش كرد ازبس در فراقت آب از چشمم * به جاى اشك اكنون مىچكد خوناب از چشمم

چه سازم گر نشد آويزهء گوش بتان ، قدرت ! * برآيد گرچه هردم گوهر ناياب از چشمم

* * *

دل‌خسته و آه سرد دارم * يك جان و هزار درد دارم