تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦١٧

[ 402 ] [ محمّد قدرت اللّه گوپاموى ]

صيّاد رخصت چمنم گر نمىدهد * سير هزار باغ بود در قفس مرا

* * *

آه زين سوز و گدازى كه به دل مىدارم * همه تن سوخته اين آتش خاموش مرا

* * *

بلاست اين خط مشكين به گرد عارض تو * به ملك روم كه ره داد فوج زنگ تو را

* * *

شايد از مقدم جانان خبرى مىآرد * طفل اشكى كه به صد شوق دوان است مرا

* * *

در زير خاك نيز نياسوده‌ام دمى * آخر بسوخت سوز درون در كفن مرا

* * *

خدنگت را بفرما تا فرود آيد به پهلويم * كه از جان دوست مىدارد دل من همچو مهمان را

* * *

چسان در كلبهء احزان من او را گذر باشد * من آن مورم كه از من ننگ مىآيد سليمان را

* * *

وقت سحر چو ، اى گل خندان ! برآمدى * صد چاك كرد صبح گريبان خويش را

* * *

نشد ز روز ازل جز غمت حوالهء ما * بود ز خون جگر باده در پيالهء ما

فغان كه صحبت او بر دلم بلا آورد * شكست آخر از آن سنگ آبگينهء ما

* * *