تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦١٣

[ 401 ] [ ميرزا محمّد حسن قتيل لاهورى ]

به زير تيغ جلّادى اگر صد بار بنشينم * از آن بهتر كه در بزم تو با اغيار بنشينم

* * *

خواهم آيينه به بزم تو رسيدن ندهم * رشك بنگر كه تو را سوى تو ديدن ندهم

الفتم بين كه پس از كشته شدن هم به زمين * خون خود از دم تيغ تو چكيدن ندهم

* * *

چه كنم گر نزنم شيشهء طاقت بر سنگ * بادهء عيش به جام دگرى مىبينم

* * *

چسان بر فرش ديبا دور از آن گلگون قبا افتم * كنون آن به كه بر خاك از غمش چون نقش پا افتم

چو آبى كز دل فوّاره در گلشن برون آيد * من بىدست و پا هردم ز جا خيزم ، ز پا افتم

* * *

هجر تو كرده بود سيه روزگار من * عمر اجل دراز ! كه آمد به كار من

* * *

هر صبحدم كه نور ببارد ز آسمان * ياد آيدم گشودن بند قباى تو

* * *

در ره عشق دلم شد هدف تير كسى * زخم من به شدنى نيست ز تدبير كسى

چه كنم ؟ آه ، چسان كشته نگردم ؟ كه خدا * خون من كرد حلال دم شمشير كسى