تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦١٢

[ 401 ] [ ميرزا محمّد حسن قتيل لاهورى ]

غير دانسته به من يار سرى پيدا كرد * ناله از بىاثرىها اثرى پيدا كرد

* * *

چاك زد گل به قبا ، خاك به سر كرد صبا * آن گل باغ حيا بند قبا را نگشاد

* * *

روزى كه مرا بر گل رويش نظر افتاد * صد لاله به دامان من از چشم تر افتاد

بىروى تو بر بستر گل نيست قرارم * عمريست كه در خرمن عيشم شرر افتاد

* * *

چنان دادم به كوى آن پرى داد طپيدن‌ها * كه بانگ مرحبا در گوشم از افلاك مىآيد

* * *

بيدار شد از غلغلهء طرز خرامت * هر فتنه كه خوابيده در آغوش زمين بود

* * *

جان ز تن رفت و هنوزم نفسى مىآيد * اى اجل ! يك‌دو نفس رو كه كسى مىآيد

ياد مىآيدم از درد تو ناليدن دل * در بيابان چو صداى جرسى مىآيد

* * *

هزار چشمهء خون شد روان به روى زمين * سحر كه ديدهء من تن به اشك‌بارى داد

* * *

قطع صد رشتهء عمر از دم شمشير تو شد * ليك عمر شب هجر تو به پايان نرسيد

رازدار دل خويشم كه ز بىتابى شوق * جان به لب آمد و دستم به گريبان نرسيد

* * *

كسى خود را اسير درد دورى تا كجا دارد ؟ * نهادم بر گلو خنجر كه همّت كارها دارد

* * *