تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٦١٠

[ 401 ] [ ميرزا محمّد حسن قتيل لاهورى ]

رخت به دار آخرت كشيد . اين چند بيت از كلام دل‌آويز اوست :

صد بار به لب جان حزين آمد و برگشت * يا رب ! كه گرفته است گريبان قضا را ؟

* * *

يك پهلو و صد خنجر ، يك سينه و صد پيكان * در مقتل مظلومان اين است نشان ما

رفتيم كه از چشمت سازيم نهان خود را * گرداند اجل آخر سوى تو عنان ما

* * *

قتيل ناتوان در خون طپيدن آرزو دارد * اجازت ده به قتلم نرگس مستانهء خود را

* * *

نمىرسد دل بىمهر او به داد كسى * مگر ز بخت من آموخت نارسايى را

* * *

هست عمرى كه به كويش گذرى نيست مرا * از دل گمشدهء خود خبرى نيست مرا

* * *

نه دشمنى سر نعشم ، نه آشنايى هست * غريب واقعه و طرفه ماجرايى هست

* * *

ديدم نشسته بر سر راهى قتيل را * او داند و دلش كه چه ديد و چرا نشست

* * *

آخر عهد جوانى شد نصيبم وصل يار * مى به جامم ريخت ساقى چون بهار از دست رفت

* * *