تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٩٩

[ 393 ] [ قاسم خان جوينى ]

نه اشك است اينكه گاه ديدنت از ديده مىريزد * نگه در ديده‌ام از شرم رويت آب مىگردد

* * *

دلكش بود به دولت بوى تو بوى گل * بلبل به شوق بوى تو آيد به‌سوى گل

* * *

راه از هجوم گريه بر آواز بسته‌ايم * خون خورده‌ايم تا ره غمّاز بسته‌ايم

* * *

سررشتهء اميد گره بر گره فتاد * ازبس گسسته‌اى تو و ما باز بسته‌ايم

* * *

ز بس شكسته دلم ، لب به شكوه وا نكنم * نمونهء جرس بىدلم ، صدا نكنم

* * *

چنان شدم ز جدايى كه بعد از اين هرگز * به خنده نيز لب از يكدگر جدا نكنم

ز آشنايى مردم چنان گريزانم * كه چشم بر رخ آيينه نيز وا نكنم

* * *

بعد از اين در عوض « 1 » اشك ، دل آيد بيرون * آب چون كم شود ، از چشمه گل آيد بيرون

غمش آيد پى دل بردن و در سينه نيافت * دزد از خانهء مفلس خجل آيد بيرون

* * *

بر زبان باده‌نوشان پيچ‌وتاب افكنده‌اى * زلف را گويا به مستى در شراب افكنده‌اى

( 1 ) . متن : عرض .