تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٨٧

[ 385 ] [ شمس الدّين فقير شاه‌جهان‌آبادى ]

نه نواى چنگ سازد ، نه صداى رود ما را * تو به بزم گر نباشى ، ز طرب چه سود ما را ؟

* * *

نالهء مرغ قفس مىبرد از كار مرا * كه از اين پيش دلى بود گرفتار مرا

* * *

گذشت دلبرم از پيش و باخبر نشدم * ربود بس‌كه ز خود ذوق انتظار مرا

به رنگ شمع شبم روز شد ز شعلهء آه * نشاند بىتو به اين روز روزگار مرا

* * *

به پاكبازى من در جهان حريفى نيست * به هركه باخته‌ام عشق ، برده جان مرا

* * *

نيستم آگه ز تاراج پرىرويان چه رفت ؟ * اين‌قدر از خود خبر دارم كه دل در سينه نيست

* * *

گفتى دگر ستم به ضعيفان نمىكنم * دودى كه شد بلند ز مشت گياه كيست ؟

* * *

نيست ممكن كه به يك شهر دو سلطان باشد * درد دل هركه غم اوست ، غم عالم نيست

* * *

به خرمنى زده آتش چو برق مىدانم * ز من مپوش كز آن روى آتشين پيداست

* * *

به ياد روى تو از صبر ، دل كنار كند * به حيرتم ، چو درآيى ز در چه كار كند ؟

* * *