تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٨

[ 15 ] [ اهلى خراسانى ]

سايه‌اى بر خاكم افكن چون شدم خاك رهت * سرمهء اهل نظر كن خاك راه خويش را

* * *

دلم از ديده از آن خون جگر مىريزد * كه ز خوناب جگر پر شده پيمانهء ما

* * *

منم آن لالهء دل‌سوخته در گلشن دهر * كه به خوناب جگر عشق تو پرورد مرا

* * *

گر به زلفت دست‌رس نبود مرا ، عيب تو نيست * كان هم از بخت سياه و دست كوتاه من است

* * *

ز بدمهرى نشاند چون شفق از گريه‌ام در خون * دمى گر بر مراد خاطرم گردون دون گردد

از آن با حلقهء زلف بتان دارد سرى ، اهلى * كه تا در عاشقى سرحلقهء اهل جنون گردد

* * *

سياه كرد به خون هزار دل‌شده چشم * ز ناز سرمه چو در چشم نيم‌خواب كشد

* * *

اهلى چو غنچه با دل پرخون به كنج غم * عمرى به ياد زلف تو خون خورد و دم نزد

* * *

يا رب ! ز كه پرسم من بىدل خبر تو * چون هركه به كوى تو رود بىخبر آيد

* * *