تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٠

[ 343 ] [ آقا محمّد عاشق اصفهانى ]

دردا كه دل بيهده ناز از نفس افتاد * وقتى كه مرا چشم به فريادرس افتاد

* * *

كه هواى باغ دارد ، كه ز روى شوق بلبل * نظرى به جانب گل ، نظرى به راه دارد

* * *

فرصتى كو كه كنم فكر پرستارى دل ؟ * آخر عمر من و اوّل بيمارى دل

* * *

كى دل از مهر تو ، اى عهدشكن ! بردارم * كه دل از مهر تو برداشت كه من بردارم ؟

* * *

از مروّت دور نبود گر به خاكم بگذرى * روزگارى خاك بر سر كرده‌ام در كوى تو

* * *

خوشم كه ذوق شكارم نرفت از دل تو * كه چند بار مرا بستى و رها كردى

رباعى

گردون كه گهى شاد كند ، گه غمناك * از محنت و رنج ما نمىدارد باك

بس گل كه به موسم بهاران در باغ * از خاك برآورد و فروريخت به خاك

و له

سوزى در دل ز دل‌فروزى دارم * رحمى ، رحمى ! كه طرفه‌سوزى دارم

مردم گويند كس به روز تو مباد * مىپندارند بىتو روزى دارم

و له

مىرفت به دست تيغ آن عهدشكن * رفتم ز پيش ، به گردن افكنده كفن

گفت : اين زحمت كه مىكشد ؟ گفتم : تو * گفت : اين منّت كه مىكشد ؟ گفتم : من

و له

اى ساقى گل‌چهرهء زيباى همه ! * وى سرو سهى قامت رعناى همه !