تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٦

[ 340 ] [ عبد الرّحيم عابد تورانى ]

از عشق سرشته ايزد پاك * از روز ازل خمير اين خاك

هر لاله كزين ديار رويد * تخم دل داغ‌دار رويد

سنبل به چمن بود به صد ناز * زنگى بچهء كمندانداز

از فيض هواى آن گلستان * سرسبز بود نفس چو ريحان

تا شد چمنش به ديده محسوس * شد پردهء چشم بال طاوس

تابستانش كه عيش يار است * چون گرمى عشق سازگار است

سرما چو در آن مقام آيد * عنقاى هوا به دام آيد

هر دود كه از جگر كند گل * افسرده شود چو شاخ سنبل

چون موسم برشگال « 1 » آيد * حسنش به حد كمال آيد

جولان سحاب شوخ طنّاز * چون خيل پرى بود به پرواز

درويش هوا بسى نفس سوخت * تا خرقهء رقعه رقعه بردوخت

وز نشئهء ذكر جهر شد مست * تسبيح هزار دانه در دست

[ 340 ] [ عبد الرّحيم عابد تورانى ]

[ 340 ] [ عبد الرّحيم عابد تورانى ]

مروّج كالاى سخندانى ، عبد الرّحيم عابد تورانى ، كه بيشتر در شاه‌جهان‌آباد به سر مىبرد ، صاحب ذوق و شوق بوده ، كلامش خالى از نزاكت نيست . از اوست :

از او ناز و عتاب و عشوه و نامهربانىها * ز من عجز و نياز و بندگىّ و جانفشانىها

به خون ديدهء عاشق كجا آلوده مىسازد * كف پايى كه از رنگ حنا دارد گرانىها ؟

* * *

( 1 ) . حاشيه : منظور موسم باريدن باران است .