تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٣

[ 12 ] [ ابن حسام خوافى « 1 » ]

و له

گر در نظر خويش حقيرى ، مردى * ور بر سر نفس خود اميرى ، مردى

مردى نبود فتاده را پاى زدن * گر دست فتاده‌اى بگيرى مردى

و له

گر در پى قول و فعل سنجيده شوى * در ديدهء خلق ، مردم ديده شوى

زنهار ! چنان مزى كه گر فعل تو را * هم با تو عمل كنند رنجيده شوى

[ 12 ] [ ابن حسام خوافى « 1 » ]

[ 12 ] [ ابن حسام خوافى « 1 » ]

صاحب طبع صافى ، مولانا بن حسام خوافى كه فضائل و كمالاتش بيرون از حيّز تبيان است و فصاحت و بلاغت از كلامش نمايان ، در عهد سلطنت ملوك هرات در اقران و امثال اعتبارى تمام داشته و در وقت ملك شمس الدّين كرت ، سنهء سبع و ثلاثين و سبعمائة دار فانى را گذاشته . اين سه بيت از مستزاد اوست :

آن كيست كه تقدير كند حال گدا را * در حضرت شاهى

گز غلغل بلبل چه خبر باد صبا را * جز ناله و آهى

هرچند نيم لايق درگاه سلاطين * نوميد نيم هم

كز روى ترحّم بنوازند گدا را * گاهى به نگاهى

سامان زر و زور بود مايهء عاشق * يا رحم ز معشوق

ما را نه زر و زور نه رحم است شما را * پس حال تباهى

( 1 ) . در متن « خافى » آمده است .