تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٢٩

[ 336 ] [ ميرزا محمّد عالى شيرازى ]

به اوايل حال به مناسبت شغل طبابت كه موروثى است « حكيم » تخلّص مىكردم ؛ آخر تصحيف « چكنم » به امتناع اختيار تخلّص « حكيم » پرداخته ، و به ايماى استاد خود نوّاب دانشمند خان « عالى » تخلّص نمودم . اين چند بيت از كلام متين اوست :

دست افسوس به هم سودم و شد سود مرا * صدف گوهر مقصود همين بود مرا

* * *

اگر به كوى تو قدرم نشد بلند ، چه غم ؟ * همين بس است كه شد ناله‌ام بلند آنجا

گزند خصم شود حرز نيك‌بختان را * كه هست مردمك چشم بد سپند آنجا

* * *

چو يار محرم بزم شراب كرد مرا * نگاه گرم رقيبان كباب كرد مرا

گذاشت بر سر من نقطه‌اى ز داغ جنون * براى درد تو عشق انتخاب كرد مرا

به پشت آينه سيماب شد نهان ز سرم * چو شوق روى تو در اضطراب كرد مرا

* * *

شكوهء هجر ز غم گشته فراموش مرا * غنچه‌سان تنگدلى ساخته خاموش مرا

* * *

سير باغ تو بود بىتو ، كم از ماتم نيست * مىكند سايهء هر نخل سيه‌پوش مرا

* * *

ارباب نظر رخصت گفتار ندارند * مانع ز همين وجه شود سرمه صدا را

* * *

كسى ديوانه باشد كز سر كويش رود جايى * دل اينجا ، دولت اينجا ، مدّعا اينجا ، اميد اينجا

* * *