تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٢٤

[ 334 ] [ شيخ ناصر على سهرندى ]

به صد زخم جدايى مبتلا گشتم ، ندانستم * كه شهد دوستى در خود نهان زنبورها دارد

* * *

يار از آغوش دل مىجوشد و دورم هنوز * صد تجلّى ساقى بزم است و مخمورم هنوز

روفت گرد سايه از فرش جهان سيلاب صبح * خاك بر سر مىفشاند شام ديجورم هنوز

* * *

كجا دزدم دل خون‌گشته را از ناوك چشمى * كه در آيينه ماند همچو جوهر عكس مژگانش

* * *

زده‌ام غوطه به سرچشمهء بىتابى خويش * شده‌ام محو در آيينهء سيمابى خويش

* * *

على ! از اضطرابم كام دل حاصل نمىگردد * خطا شد بارها از بىقرارىهاى من تيرش

* * *

چسان تقرير حال خود كنم پيش سيه‌چشمى ؟ * كه گردد شمع خاموش از نگاه سرمه‌آلودش

* * *

چه الفت دارد اين صيّاد ، يا رب ! با شكار خود ؟ * نمىگردد جدا چون نقش طاوس از پرم دامش

* * *