تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥٢٢

[ 334 ] [ شيخ ناصر على سهرندى ]

ز جوش باده درد ته‌نشين ، بالانشين گردد * ز موج خنده ترسم خط برون آيد از آن لب‌ها

* * *

تو چون ساقى شدى درد تنك ظرفى نمىماند * به قدر بحر باشد وسعت آغوش ساحل‌ها

* * *

دل گر شده افسرده ، نفس را اثرى هست * پنهان ته خاكستر گلخن شررى هست

* * *

در حصار امن دارد فيض بىبرگى مرا * ايمن از صيّاد مرغى بال‌وپر نگشوده است

* * *

كلك قضا نمونهء حسن تو ماه ساخت * چون كرد با رخ تو مقابل سياه ساخت

* * *

بىدرد وا نشد دل غفلت گرفته‌ام * قفلى كه زنگ بست ، شكستن كليد اوست

* * *

پرتوى از شمع رخسار تو تا در خانه داشت * ديدهء آيينه مژگان از پر پروانه داشت

* * *

شب كه از كيفيّت مى برق حسنش تاب داشت * از شكست رنگ گل صحن چمن مهتاب داشت

* * *

ذرّات جهان آينهء جلوهء نازند * يك صيد به صد دام شكار است ، ببينيد

* * *