تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥١٦

[ 329 ] [ مولانا سيّد محمّد عرفى شيرازى ]

تنها نه دلق خود به مى ناب شسته‌ايم * ناموس صد قبيله به اين آب شسته‌ايم

* * *

اى ساقى بلا ! ز شراب تو سوختيم * با آنكه آتشيم ، ز آب تو سوختيم

* * *

مستم ، دگر اين بىخودى از بوى كه دارم ؟ * ديوانگى از غمزهء جادوى كه دارم ؟

* * *

از در دوست چه گويم ، به چه عنوان رفتم ؟ * همه شوق آمده بودم ، همه حرمان رفتم

* * *

چون زخم تازه‌دوخته از خون لبالبم * اى واى اگر به شكوه شود آشنا لبم

* * *

گر كام دل به گريه ميسّر شود ز دوست * صدسال مىتوان به تمنّا گريستن

عرفى ! حريف ديدهء تر نيستى ، ولى * بسيار گريه آورد اين ناگريستن

* * *

بوستان پژمرده گردد از دل ناشاد من * ياسمين را خنده بر لب سوزد از فرياد من

رباعيات

عرفى ! همه فرياد و فغان آمده‌ام * پرشور به بازار جهان آمده‌ام

ناكام سياه‌بخت و دل‌ريش و خراب * آن‌طور كه بايست ، چنان آمده‌ام

و له

اى زلف عروس شادمانى شب تو * آرايش بزم بىغمى مشرب تو

انباشته هجران ز نمك داغ دلم * امّا نه از آن نمك كه دارد لب تو

و له

عرفى ! دم نزع است و همان مستى تو * آخر به چه مايه بار بربستى تو