تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٥١٥

[ 329 ] [ مولانا سيّد محمّد عرفى شيرازى ]

گر نخل وفا بر ندهد ، چشم ترى هست * تا ريشه در آب است ، اميد ثمرى هست

* * *

چگونه گريه نجوشد كه چشم حيرانم * به آفتاب قيامت مقابل افتاده است

* * *

بحر غم جمله كنار است گر از خود گذرى * كشتى اهل فنا منّت ساحل نبرد

* * *

دعاى بىاثرى دارم و هزاران جرم * مگر مرا به تهىدستى دعا بخشند

* * *

هوشم به نگاهى برد ، جانانه چنين بايد * يك جرعه خرابم كرد ، پيمانه چنين بايد

* * *

تمام آتشم و ناله بىاثر ، عرفى ! * فغان ، كه دوزخيان را اثر كجا باشد ؟

* * *

رهد آن كسى چو عرفى ز كمند آرميدن * كه ز غمزهء تو در خون نفسى طپيده باشد

* * *

چه گرمى است كه در سر شراب مىسوزد * چه آتش است كه در ديده آب مىسوزد

* * *

من از اين درد گرانمايه چه لذّت يابم ؟ * كه به اندازهء آن صبر و ثباتم دادند

* * *

زخمى شوق توام ، سينهء جوشان دارم * خانه در كوچهء الماس‌فروشان دارم

* * *

صد جا به كمند آمده بوديم در اين راه * چون برق ز بند همه جستيم و گذشتيم

* * *