تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٧

[ 309 ] [ ملّا طالب آملى كاشى ]

ستّ و ثلاثين و ألف اين دار ناپايدار را گذاشت . اين چند بيت از طبع بلند اوست :

به تن بويا كند گل‌هاى تصوير نهالى را * به پا بيدار سازد خفتگان نقش قالى را

من و انديشهء بوس و كنار او ؟ محال است اين * مگر بينم به خواب اين آرزوهاى خيالى را

* * *

اى آب رخ از نخل قدت جلوه‌گرى را * پرواز ز بال‌وپر حسن تو پرى را

* * *

با همه سوز جگر لب نگشايد دم نزع * از من آموخته آتش روش مردن را

* * *

دست قبول عشق چه غم گر دلم شكست * باشد شكستگى ورق انتخاب را

* * *

با چنين چهره كه امروز تو آراسته‌اى * هركه آيينه به دست تو دهد ، دشمن توست

* * *

ملايمت كن و فارغ شو از ملامت خلق * كه نخل موم ز آسيب تيشه آزاد است

* * *

به قتل اهل وفا نرگست سبك‌دست است * نگه به چشم تو شمشير در كف مست است

* * *

افروختن و سوختن و جامه دريدن * پروانه ز من ، شمع ز من ، گل ز من آموخت

* * *