تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٧٤

[ 300 ] [ آقا محمّد تقى صهباى قمى ]

شادم به اسيرى كه به‌جز كنج قفس نيست * جايى كه توان برد سرى زير پر آنجا

* * *

منشين به خلوتى كه خورى باده با رقيب * چون از خودى تو بىخبر و از خدا رقيب

* * *

يار آمد و لبم به شكايت گشود و رفت * زين آتش نهفته برآورد دود و رفت

* * *

ببين محرومى عاشق كه گل بر شاخ در گلشن * نمىماند به قدر آنكه بلبل آشيان گيرد

* * *

زد به بىرحمى به تيغم يار ، يارى را ببين * ساخت كارم را به زخمى ، زخم كارى را ببين

رفت و بىاو زنده ماندم ، سخت‌جانى را نگر * آمد و مردم ز خجلت ، شرمسارى را ببين

رباعيات

مرغ دل من كه دلنوازش گيرد * در دام سر زلف درازش گيرد

بالش چو گشايد نه پى آزاديست * از بند رها كند كه بارش گيرد

و له

حاشا به كسى حكايتى از تو كنم * يا شكوهء بىنهايتى از تو كنم

آن‌كس كه به داد من رسد غير تو ، كيست ؟ * پيش تو مگر شكايتى از تو كنم

* * *