تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٦١

[ 292 ] [ ميرزا محمّد على صائب اصفهانى ]

دل عارف غبارآلودهء كثرت نمىگردد * نيندازد خلل در وحدت آيينه صورت‌ها

* * *

نگاهدار سررشتهء حساب اينجا * كه دم شمرده زند بحر از حباب اينجا

* * *

بىتابى عاشق شود از وصل فزون‌تر * ناسور كند پنبهء مه داغ كتان را

* * *

نيست پرواى فنايى خود دل وارسته را * تيغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

* * *

يا رب ! كه دعا كرد كه چون قافلهء موج * آسايش منزل نبود در سفر ما

* * *

غنچه‌سان پرگل اگر خواهى دهان خويش را * پردهء قفل خموشى كن زبان خويش را

* * *

هلاك غيرت آن رهروم كه مىدارد * ز چشم آبله پنهان برهنه‌پايى را

* * *

حريف خضر و رشك آب حيوان نيستم صائب * ز آب تيغ او پر مىكنم پيمانهء خود را

* * *

درخور پروانه‌ام بزم جهان شمعى نداشت * سوختم از گرمى پرواز بال خويش را

* * *

عشق است غمگسار دل دردمند را * آتش گره ز كار گشايد سپند را

* * *