تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٢

[ 280 ] [ محمّد اسحاق شوكت بخارى ]

بوسيدم و نگشت صدايى از او بلند * خال لب تو سرمهء آواز بوسه است

* * *

خون جگر شراب اياغ نگاه ماست * چشم سياه پنبهء داغ نگاه ماست

ما چون سپند گرم‌رو دشت شعله‌ايم * خاكسترى كه ماند به‌جا ، گرد راه ماست

* * *

ترسم به يك تغافل بىجا خورد شكست * پاس دلم بدار كه بسيار نازك است

* * *

قسمت شوكت مهجور ز چشم سيهش * نگهى باشد و آن نيز به پيغام بود

* * *

از رنگ باده بس‌كه صفا موج مىزند * خورشيد در پيالهء ما موج مىزند

نظّاره چون عرق به رخت آب مىشود * از چهرهء تو بس‌كه حيا موج مىزند

* * *

فلك به رتبهء آن كوى دلنشين نرسد * به گرد خاك‌نشينان او زمين نرسد

* * *

شد از زبان شمع مرا روشن اين سخن * چون شمع مىخورد سر خود هركه سر كشيد

* * *

چند چون مجنون سرم خاك ره سودا بود ؟ * گردباد من غبار دامن صحرا بود

كرده‌ايم از اهل عالم گوشه‌اى را اختيار * چشم ما را سرمه از خاكستر عنقا بود

* * *