تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٤١

[ 280 ] [ محمّد اسحاق شوكت بخارى ]

نديدم بس‌كه از شوخى سمند پرشتابش را * خيال حلقهء چشم پرى كردم ركابش را

رخ معشوق و عاشق را پس يك پرده جا باشد * پريدن‌هاى رنگم وا كند بند نقابش را

ز گرمىهاى بزم ما كسى آگه نمىگردد * نباشد رنگ چون تار نظر دود كبابش را

* * *

رگ طول امل را قطع كرديم از ندامت‌ها * كف افسوس ما مقراض باشد رشتهء ما را

* * *

در اين صحرا غبارى هم نماند از هيبتم باقى * ز بس پا تا سر من سوده شد از رهنوردىها

* * *

بىتو پيمانهء مى چشمهء خون است مرا * شمع مجلس قلم مشق جنون است مرا

* * *

از تماشاى بهار و باغ ، شوكت ! فارغم * غنچهء صدبرگ مىدانم دل صد لخت را

* * *

مست من از جلوهء كيفيّت به هر راهى كه ريخت * خاك او خاصيّت داروى بيهوشى گرفت

غنچهء عيش كسى خندد كه چون رنگ حنا * دست گل‌پيراهنى بهر هم‌آغوشى گرفت

مىخورم ، شوكت ! به ياد لعل او خون جگر * از دل من غنچه تعليم قدح‌نوشى گرفت

* * *