تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٩

[ 280 ] [ محمّد اسحاق شوكت بخارى ]

مىتوان از خجلت جانان گل صد عيش چيد * جلوه‌ها در گردش رنگ است اين گلزار را

* * *

شد دل ما عاقبت داغ از بت بدخوى ما * سوخت آخر ز آتش سنگ صنم هندوى ما

برده است ازبس خيال روى او ما را ز خود * موى سر شد جوهر آيينهء زانوى ما

از خيال شمع رويش بس‌كه پر گرديده‌ام * همچو فانوس است رنگ او عيان از روى ما

* * *

تا به زلف يار نسبت گشت روحانى مرا * شد رگ جان شاخ سنبل از پريشانى مرا

* * *

لب تو بادهء گلگون اياغ آينه را * رخ تو مرهم كافور داغ آينه را

نمىكشند ز كس صاف‌گوهران منّت * بود فتيلهء جوهر چراغ آينه را

* * *

گريهء حسرت مجو مژگان خودفرسود را * نيست از باران خبر ابر شفق‌آلود را

هيچ‌كس از تيره‌بختىهاى من آگاه نيست * مىكنم از شعلهء ادراك پنهان دود را

* * *

صبح پيرى بردميد از كف بنه پيمانه را * مرهم كافور شد موى تو زخم شانه را

* * *

شراب قطع حيات است بىتو مستان را * مى دوساله كند كار ذو الفقار اينجا

* * *