تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٦

[ 278 ] [ ملّا شيداى فتح‌پورى ]

از سيه‌بختى من گر خبرت نيست بجاست * آفتابى ، چه خبر از شب ديجور تو را

* * *

در ره همّت نبايد بود ، شيدا ! كم ز شمع * كز براى ديگران سوزد سراپا خويش را

* * *

چو حرف در شكن نامه از سيه‌بختى * سپهر زنده بپيچيد در كفن ما را

* * *

پنجهء اهل سخاوت سوى دامان گدا * وقت رفتن غنچه و هنگام برگشتن گل است

* * *

گر به صحرا مو فشانى ، دشت پرسنبل شود * ور به دريا رو بشويى ، خارماهى گل شود

* * *

از زهد خشك نيست اگر مى نمىخورم * ترسم كه رازم از لب پيمانه گل كند

آگه نشد كسى ز بهار و خزان ما * مانند گلبنى كه به ويرانه گل كند

* * *

زير فلك از شادى وصل تو نگنجم * در بر غم هجر تو اگر تنگ نگيرد

* * *

ز جور مهر رخت صبح داغ مىسوزد * ز رشك زلف تو شب چون چراغ مىسوزد

* * *

كدام مرغ اسير از قفس صفير كشيد * كه بلبلان همه منقار از نوا بستند

* * *

تو را ز سنگدلىها چگونه ننگ بود ؟ * كه كعب گرچه بود محترم ، ز سنگ بود