تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٨

[ 277 ] [ مولانا شاپور طهرانى ]

اى خوش آن حلقهء زلفى كه در او مرغ دلم * قفسى داشت كه هرگز غم پرواز نداشت

* * *

چو مرغ عاشق يك فصله نيستم ، شاپور ! * سر خزان به سلامت ، اگر بهار گذشت !

* * *

كى سر زلف تو در دست كسى افتاده است * دل ديوانه عبث در هوسى افتاده است

سينه سوراخ كند نالهء آن مرغ اسير * كه جدا همچو من از هم‌نفسى افتاده است

* * *

دانى ار زنده بمانى دوسه روزى ، شاپور ! * كه سروكار تو را با چه كسى افتاده است ؟

* * *

ديده با روى تو بار منّت گل برنداشت * با سر زلف تو ناز شاخ سنبل برنداشت

بردم و بر گوشهء دستار نوميدى زدم * غنچهء دل را كه زلف افكند و كاكل برنداشت

* * *

سنبلش كز سايه رنگ عارض گلگون شكست * از سر هر موى نيشى در دل پرخون شكست

گرچه اوّل ليلى از جام محبّت مست شد * كاسهء رسوايى آخر بر سر مجنون شكست

* * *

خط اگرچه همدم لب شكّرفشان اوست * سرگشته‌تر ز من به خيال دهان اوست

* * *