تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٢

[ 256 ] [ محمّد افضل سرخوش شاه‌جهان‌آبادى ]

ز بس‌كه عمر جدا از تو بار خاطر شد * نفس چو آينه ما را غبار خاطر شد

* * *

نه تنها گل در اين گلشن هواى كوى او دارد * كه نرگس هم نگاهى زيرچشمى سوى او دارد

* * *

به چشم مست ز هستى گلاب مىپاشد * به روى فتنهء خوابيده آب مىپاشد

* * *

هواى سير گلشن حسن اعجوبش كجا دارد ؟ * كه نرگس صورت چشم است ، از وى هم حيا دارد

* * *

عذارش شعله‌گون ، آه از دلم خيزد ، چه ظلم است اين ؟ * كه آتش جاى ديگر ، دود از جاى دگر خيزد !

* * *

كى پهلوى من زاهد مغرور نشيند * هشيار ز بدمست جنون دور نشيند

* * *

رزق را روزىرسان مقدار هر پيمانه داد * خوشه را چندين شكم داد و به هريك دانه داد

* * *

غافلان را مالش ايّام هوش‌افزا شود * چشم بىماليدن از خواب گران كى وا شود ؟

* * *

ما نمىگوييم : ساقى ! مى به جام ما بريز * جرعه‌اى بر خاك گر ريزى به نام ما بريز

* * *