تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٤

[ 253 ] [ ميرزا جلال الدّين سيادت لاهورى ]

ما را جدايى تو پس از مرگ هم بلاست * گريان رود چو ابر ز كويت غبار ما

* * *

خالم ز ياد رفت شدم تا اسير زلف * سازد به دام مرغ فراموش دانه را

* * *

بعد از وفات هم نشود كم جنون ما * چون خم به زير خاك زند جوش خون ما

* * *

دل پاره‌پاره گشت و نشد جوش عشق كم * كشتى شكست و بحر همان در تلاطم است

* * *

ز دود آه دل پاره‌پاره پيدا نيست * هوا چو صاف نباشد ، ستاره پيدا نيست

* * *

پاره‌اى برد از دلم هر موج اشك * همچو آن كشتى كه در دريا شكست

* * *

ناخدا ! بنشين كه حق بر مركز خود جا گرفت * كشتى سرگشتگان عشق در گرداب ماند

* * *

فلك از اهل دنيا دادهء خود بازپس گيرد * برات سيل آخر سوى دريا بازمىگردد

* * *

برق چشمك‌زن ز طرف كوهساران مىرسد * ساقيا ! سامان ساغر كن كه باران مىرسد

* * *

ما لذّت حيات ز غفلت نيافتيم * چون نشئهء شراب كه در خواب بگذرد

* * *