تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٢

[ 242 ] [ خواجه جمال الدّين سلمان ساوجى ]

درد عشق تو به‌جز جان منش منزل نيست * درد دل مىزند و جز تو كسى در دل نيست

* * *

افتاد دوش دل به خم زلف شاهدى * شب بود و ره دراز ، همان‌جا فروكشيد

* * *

غنچه را پيش دهان تو صبا خندان يافت * آن‌چنان بر دهنش زد كه دهان پرخون شد

* * *

در فراغت مىنويسم نامه و از دست من * خامه خون مىگريد و خط خاك بر سر مىكند

مىكشم خود را ، و ليكن دل به‌سويش مىكشد * موكشان زلفش مرا در خاك كويش مىكشد

* * *

مرا هر زخم شمشيرت نشان دولتى باشد * ندانم عاقبت بر سر چه آرد دولت تيزم

* * *

دامن از من مكش ، اى سرو ! كه چون آب روان * من سرى در قدمت مىنهم و مىگذرم

رباعيات

آمد سحر اين ندا ز ميخانهء ما * كاى رند خراباتى و ديوانهء ما !

برخيز كه پر كنيم پيمانه ز مى * ز آن پيش كه پر كنند پيمانهء ما