تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٧

[ 241 ] [ شيخ شرف الدّين مصلح بن عبد اللّه سعدى شيرازى ]

ديده را فايده آن است كه دلبر بيند * ور نبيند چه بود فايده بينايى را ؟

* * *

ديگرى را در كمند آور كه ما خود بنده‌ايم * ريسمان در پا چه حاجت مرغ دست‌آموز را ؟

* * *

خبر من برسانيد به مرغان چمن * كه هم‌آواز شما در قفسى افتاده است

پايبند لب شيرين تو جايى نرود * آبگينى است كه در وى مگسى افتاده است

* * *

ز من مپرس كه از دست او دلم چون است * از او بپرس كه انگشتهاش پرخون است

* * *

دى زمانى به تكلّف بر سعدى بنشست * فتنه بنشست ؛ چو برخاست ، قيامت برخاست

* * *

ز ضعف قوّت آهم نماند و مىترسم * گمان برند كه سعدى ز دوست خرسند است

* * *

گر به تيغم بزنى با تو مرا خصمى نيست * خصم آنم كه ميان من و تيغت سپر است

* * *

مردمان گويند : سعدى ! خيمه در گلزار زن * من گلى را دوست مىدارم كه در گلزار نيست

* * *