تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٢

[ 233 ] [ مولانا زكى همدانى ]

و در اقسام سخن ، غزل پاكيزه مىگفت . به خدمت ميرزا ابراهيم همدانى با ملّا شكوهى همدرس بوده . ميرزا طاهر نصرآبادى وفات وى در سنهء ثلاثين و ألف نگارش نموده و ناظم تبريزى مىنويسد كه در سنهء خمس و عشرين و ألف واقع گشته . از كلام دلپذير اوست :

بر دلم از بيم دورى صحبت او تلخ شد * آفت امروز شد انديشهء فردا مرا

* * *

مانده خالى جاى مجنون در بيابان بلا * مىبرد سودا كه بنشاند به جاى او مرا

* * *

غبار مضطرب بر گرد كويش ديدم و مردم * از اين غيرت كه شايد بىقرارى گشت خاك اينجا

* * *

از فغانم صبح محشر جست از خواب و هنوز * بخت خواب‌آلوده‌ام مژگانى از هم برنداشت

* * *

در حريم وصل جانان هيچ‌كس محرم نشد * محرميّت هم در اين محنت‌سرا نامحرم است

* * *

ستم‌كشان محبّت دم از فغان بستند * گره ز جبهه گشادند و بر زبان بستند

نيايدم به نظر ديگرى كه چشم مرا * به روى دوست گشادند و از جهان بستند

* * *

عذر ستمى خواست كه خون در جگرم كرد * مىخواست تلافى كند ، آزرده‌ترم كرد

* * *